Badania BIFIDO in vitro — jak rozumieć wyniki laboratoryjne?
Zdjęcie z publikacji producenta. Obserwacje laboratoryjne in vitro nie są dowodem skuteczności klinicznej.
Siedem wariantów koncentratów BIFIDO, szesnaście bakterii i dwa grzyby. Taki zakres obejmuje raport przygotowany w 2024 roku przez doc. dr Renatę Žvirdauskienė z Wydziału Technologii Chemicznej Uniwersytetu Technologicznego w Kownie (KTU). Badanie sprawdzało, jak próbki koncentratów wpływały na wzrost wybranych drobnoustrojów na podłożach laboratoryjnych.
Najważniejsza obserwacja: w zestawieniu odnotowano strefy zahamowania wzrostu dla 15 z 16 badanych bakterii; dla Helicobacter pylori wszystkie wartości wynosiły zero. Wyniki różniły się między wariantami i mikroorganizmami. Poniżej przedstawiamy pełny zakres badania, konkretne liczby oraz zdjęcia z raportu — bez konieczności samodzielnego czytania dokumentu technicznego.
Co zbadano i kto przygotował raport?
- Jednostka: Wydział Technologii Chemicznej KTU.
- Autorka raportu: doc. dr Renata Žvirdauskienė.
- Rok: 2024.
- Materiał: siedem wariantów fermentowanych koncentratów BIFIDO.
- Rodzaj badania: doświadczenie in vitro, czyli poza organizmem człowieka.
Siedem wariantów w doświadczeniu
- Owsiany.
- Ryżowy.
- Pomarańczowy — próbka nr 3, w tabeli wyników opisana jako pomarańcza–mango.
- Malinowy.
- Aroniowy.
- Miodowy z imbirem i limonką.
- Żytni.
Wariant aroniowy jest planowany do wprowadzenia do oferty BIFIDO w Polsce. Tutaj opisujemy jego udział w badaniu z 2024 roku. Aktualną dostępność poszczególnych produktów pokazuje sklep BIFIDO.
W raporcie występują dwie nazwy próbki nr 3: w opisie metody „pomarańczowy”, a w tabeli 2 „pomarańcza–mango”. Na wykresach zachowujemy numer próbki i zaznaczamy tę różnicę. Wyniki odnoszą się do próbek objętych badaniem, a nie automatycznie do każdej obecnej receptury lub partii.
Jakie bakterie i grzyby uwzględniono?
Raport podaje nazwy mikroorganizmów oraz oznaczenia szczepów z kolekcji ATCC i DSM. Dwa grzyby pochodziły z kolekcji LAMMC. Oznaczenia pomagają dokładnie określić zakres doświadczenia; nie są certyfikatem produktu.
| Mikroorganizm | Oznaczenie szczepu / kolekcja |
|---|---|
| Micrococcus luteus | ATCC 9341 |
| Bacillus cereus | ATCC 11778 |
| Klebsiella pneumoniae | ATCC 700603 |
| Enterobacter cloacae | ATCC 23355 |
| Staphylococcus epidermidis | ATCC 12228 |
| Bacillus subtilis subsp. spizizenii | ATCC 6633 |
| Salmonella choleraesuis | ATCC 10708 |
| Citrobacter freundii | ATCC 43864 |
| Escherichia coli | DSM 19683 |
| Salmonella agona | ATCC 700720 |
| Listeria monocytogenes | ATCC 13932 |
| Pseudomonas aeruginosa | ATCC 10145 |
| Staphylococcus aureus | ATCC 25923 |
| Hafnia alvei | ATCC 13337 |
| Salmonella typhimurium | ATCC 14028 |
| Helicobacter pylori | DSM 105471 |
| Acremonium sp. | Kolekcja LAMMC |
| Fusarium graminearum | Kolekcja LAMMC |
Jak badano bakterie?
Zastosowano metodę dyfuzji w agarze z wykorzystaniem studzienek. Podłoże PCA zaszczepiono zawiesiną badanej bakterii, a próbkę koncentratu umieszczano w wykonanej w agarze studzience. Po inkubacji mierzono strefę wokół studzienki, w której wzrost bakterii był zahamowany.
- Średnica studzienki: 8 mm.
- Objętość próbki koncentratu: 50 µl.
- Inkubacja w opisanej metodzie: 24 godziny, 37,0 ± 0,5°C.
- Stężenie zawiesiny bakteryjnej użytej do zaszczepienia podłoża: 1 × 10⁶ jtk/ml.
Ostatnia wartość opisuje zawiesinę mikroorganizmu testowego — nie liczbę żywych kultur w butelce BIFIDO. Raport oblicza szerokość strefy według wzoru H = (D − d) / 2, gdzie D jest łączną średnicą studzienki i otaczającej ją strefy, a d — średnicą studzienki.
Szersza strefa oznacza większy zasięg zahamowania wzrostu w tym układzie. Nie jest procentem „usuniętych bakterii”. Wynik zależy również od właściwości podłoża i dyfuzji składników próbki.
Wyniki dla bakterii — konkretne obserwacje
- Bacillus cereus: najwyższe wartości średnie w tabeli wynoszą 37,0 mm dla próbek ryżowej i malinowej; dla aroniowej 35,3 mm.
- Escherichia coli: najwyższa średnia to 13,3 mm dla próbki aroniowej; pozostałe wynoszą od 8,7 do 11,7 mm.
- Salmonella agona: najwyższa średnia to 14,0 mm dla próbki aroniowej.
- Staphylococcus aureus: wyniki są zróżnicowane — od 1,0 mm dla próbki żytniej do 10,3 mm dla owsianej.
- Helicobacter pylori: 0,0 mm dla wszystkich siedmiu próbek.
Pełne wartości średnie dla 16 bakterii (mm)
Numery 1–7 odpowiadają wariantom wymienionym powyżej. Dla czytelności podano średnie bez odchyleń standardowych.
| Bakteria | Próbka: średnia (mm) |
|---|---|
| Micrococcus luteus | 1: 20,0; 2: 19,3; 3: 16,7; 4: 16,3; 5: 18,7; 6: 16,7; 7: 14,0 |
| Bacillus cereus | 1: 34,3; 2: 37,0; 3: 14,3; 4: 37,0; 5: 35,3; 6: 32,0; 7: 7,7 |
| Klebsiella pneumoniae | 1: 11,3; 2: 9,0; 3: 7,3; 4: 9,0; 5: 10,7; 6: 8,7; 7: 8,7 |
| Enterobacter cloacae | 1: 7,0; 2: 8,7; 3: 4,3; 4: 1,0; 5: 4,7; 6: 4,0; 7: 4,3 |
| Staphylococcus epidermidis | 1: 12,7; 2: 14,3; 3: 9,7; 4: 12,0; 5: 11,3; 6: 8,0; 7: 8,0 |
| Bacillus subtilis subsp. spizizenii | 1: 10,0; 2: 12,0; 3: 7,3; 4: 7,3; 5: 10,7; 6: 8,0; 7: 8,0 |
| Salmonella choleraesuis | 1: 8,0; 2: 6,3; 3: 4,3; 4: 9,7; 5: 12,0; 6: 7,3; 7: 6,3 |
| Citrobacter freundii | 1: 9,3; 2: 17,0; 3: 9,7; 4: 12,7; 5: 12,3; 6: 9,7; 7: 6,3 |
| Escherichia coli | 1: 11,0; 2: 11,0; 3: 10,7; 4: 11,3; 5: 13,3; 6: 11,7; 7: 8,7 |
| Salmonella agona | 1: 10,0; 2: 9,0; 3: 8,7; 4: 12,7; 5: 14,0; 6: 10,0; 7: 8,7 |
| Listeria monocytogenes | 1: 17,7; 2: 15,3; 3: 10,3; 4: 16,7; 5: 14,3; 6: 11,0; 7: 12,0 |
| Pseudomonas aeruginosa | 1: 10,3; 2: 10,7; 3: 7,0; 4: 10,3; 5: 9,0; 6: 11,3; 7: 10,7 |
| Staphylococcus aureus | 1: 10,3; 2: 2,0; 3: 8,0; 4: 9,0; 5: 5,0; 6: 8,0; 7: 1,0 |
| Hafnia alvei | 1: 14,3; 2: 11,0; 3: 12,3; 4: 15,3; 5: 15,3; 6: 14,7; 7: 12,7 |
| Salmonella typhimurium | 1: 9,7; 2: 7,0; 3: 3,7; 4: 7,3; 5: 9,3; 6: 6,3; 7: 7,7 |
| Helicobacter pylori | 1: 0,0; 2: 0,0; 3: 0,0; 4: 0,0; 5: 0,0; 6: 0,0; 7: 0,0 |
Wniosek autorki raportu wyróżnia wariant aroniowy. Sama tabela pokazuje jednak, że nie ma jednego wariantu z najwyższą wartością dla wszystkich bakterii. Dlatego opisujemy konkretne wyniki, zamiast tworzyć ogólny ranking „najsilniejszych” produktów.
Jak badano grzyby?
Zastosowano metodę podwójnej kultury na podłożu PDA. Porównywano wzrost grzybni w próbie kontrolnej z jej wzrostem w obecności próbki koncentratu. W opisie podano krążek grzybni o średnicy 10 mm oraz krążki bibuły o średnicy 6 mm nasączone próbką, umieszczone w odległości 2,5 cm od grzyba.
Inkubację prowadzono w temperaturze 25,0 ± 0,5°C przez 7 dni lub do osiągnięcia brzegu płytki przez grzybnię w kontroli. Współczynnik zahamowania obliczano jako (a − b) / a × 100, gdzie a oznacza średnicę wzrostu w kontroli, a b — w próbie z koncentratem.
Wartość 39 oznacza więc w tym doświadczeniu zmniejszenie średnicy wzrostu o 39% względem kontroli. Nie oznacza zniszczenia 39% grzybów ani skuteczności u człowieka.
Wyniki dla grzybów: ważne jest rozróżnienie
W tabeli 3 najwyższy współczynnik dla Acremonium sp. ma próbka malinowa: 66 ± 0,7. Próbka żytnia osiąga 61 ± 0,7. Dla Fusarium graminearum najwyższa wartość to 39 ± 0,7 dla próbki żytniej.
| Wariant | Acremonium sp. | F. graminearum |
|---|---|---|
| Owsiany | 39 ± 0,7 | 18 ± 1,4 |
| Ryżowy | 55 ± 0 | 25 ± 1,4 |
| Pomarańczowy* | 59 ± 0 | 20 ± 1,4 |
| Malinowy | 66 ± 0,7 | 7 ± 0,7 |
| Aroniowy | 48 ± 0,7 | 20 ± 2,8 |
| Miód, imbir, limonka | 52 ± 0,7 | 29 ± 0,7 |
| Żytni | 61 ± 0,7 | 39 ± 0,7 |
Uwaga do źródła: opisowa część raportu wyróżnia wariant żytni wobec obu grzybów, natomiast tabela 3 wskazuje wyższą wartość próbki malinowej wobec Acremonium sp. Powyżej i na wykresie przedstawiamy liczby z tabeli, bez ich zmieniania.
Oryginalne zdjęcia z doświadczenia
Co te wyniki mówią o BIFIDO?
Raport dokumentuje obserwacje dla konkretnych próbek BIFIDO: określa jednostkę badawczą, autorkę, materiał, metodę i wyniki liczbowe. To więcej informacji niż samo ogólne hasło „produkt przebadany”. Pokazuje również, że warianty nie dawały identycznych rezultatów, a jeden z badanych mikroorganizmów nie wykazał stref zahamowania wzrostu.
To charakterystyka laboratoryjna, nie badanie kliniczne. Metoda nie pozwala sama w sobie dowieść zabicia drobnoustrojów ani ustalić, która część składu próbki odpowiadała za obserwację. Nie wyznacza dawki leczniczej, nie potwierdza leczenia zakażeń i nie zastępuje zasad przechowywania z etykiety.
Poznaj produkty i sposób podania
BIFIDO to fermentowane koncentraty napojów z żywymi kulturami bakterii. W kategorii koncentratów BIFIDO możesz porównać aktualne warianty i ich skład. Wskazówki dotyczące porcji i podania znajdziesz na stronie Jak stosować BIFIDO?
Wybierając produkt, kieruj się także jego składem, smakiem i warunkami przechowywania. Wyników tego doświadczenia nie przedstawiamy jako obietnicy leczenia ani gwarancji określonego samopoczucia.
Źródło danych
Raport KTU, Wydział Technologii Chemicznej, Kaunas 2024; autorka: doc. dr Renata Žvirdauskienė. Polski opis tytułu: „Badania właściwości przeciwdrobnoustrojowych fermentowanych koncentratów napojów BIFIDO wobec bakterii i grzybów mikroskopowych”. Zakres i szczepy: s. 2; metody: s. 2–5; bakterie: tabela 2, s. 6; grzyby: tabela 3, s. 10; zdjęcia: rys. 6–7, s. 10–11. Więcej informacji: Badania laboratoryjne koncentratów BIFIDO.
